സ്ക്രാപ്#2 - എന്റെ മുങ്ങി മരണം
കരണ്ട് ബില്ല് കൂടുമെന്ന് കരുതി ഏ.സി. ഇടാതെ കിടന്ന ഒരു രാത്രി.
ഷാര്ജ്ജയില് സമയം പാതിര പഞ്ചമി.
എന്റെ കൂര്ക്കം വലി കേട്ട് ‘ഇതാരാടാ ഇങ്ങിനെ കൂര്ക്കം വലിക്കണേ?’
എന്നാലോചിച്ച് ഞാന് ചാടിയെണീറ്റു അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കി. ആരുമില്ല. മുറിയില് ഞാനും എന്റെ ആത്മാവും മാത്രം.
കുരിശുവരച്ച് വീണ്ടും കിടന്നു.
കിടന്ന് അരമണിക്കൂറിനുള്ളില് ഞാന് ഇഹലോക വാസം വെടിഞ്ഞതായി സ്വപ്നത്തില് നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ‘കഷ്ടായിപ്പോയി. നല്ല മനുഷ്യനായിരുന്നു‘ എന്ന് ഞാന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു പരിതപിച്ചു.
ബോട്ടുമുങ്ങിയായിരുന്നു എന്റെ അന്ത്യം. ബംഗ്ലാദേശിലോ മറ്റോ ആയിരുന്നിരിക്കണം. അവിടെയാണല്ലോ ഇടക്കിടെ ബോട്ടുമുങ്ങി കണ്ടമാനം ആള്ക്കാര് മരിക്കുന്നത്!
ഷാര്ജ്ജ കോര്ണിഷില് ചൂണ്ടയിടാന് പോകുമ്പോള് ഫ്രോസണ് ചെമ്മീന് വാങ്ങാന് മാത്രമാണ് ഞാന് ബംഗാളി കടകളില് പോയിട്ടുള്ളത്. ഒരു പക്ഷെ, ഇവിടെ കിട്ടാഞ്ഞിട്ട് ഞാന് നേരെ ബംഗ്ലാദേശില് പൊയതായിരുന്നോ എന്ന് വ്യക്തമല്ല.
മലച്ച് പൊന്താന് സമയമായില്ലായിരുന്നതുകൊണ്ട്, ബംഗ്ലാദേശിലെ ഏതോ ഒരു കടലില് ഞാനങ്ങിനെ താണുകിടന്നു.
തുടുത്ത ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരന് കിടക്കുന്നത് കണ്ട്, കുറച്ച് ബംഗാളി മീനുകള് എന്നെ കൊത്താന് വന്നു. വന്നവയില് സ്രാവും തെരണ്ടിയും ചാളയും അയലയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചില വകതിരിവില്ലാത്ത പൊടിച്ചി മീനുകള് എന്റെ മര്മ്മ പ്രധാനമായ കേന്ദ്രങ്ങളില് കൊത്താന് ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ, ചത്താണ് കിടന്നിരുന്നതെങ്കിലും അവയേ ‘പോ അവടന്ന്’ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാന് തട്ടിമാറ്റി.
‘എന്റെ പൊന്നുമോനേ...‘ എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് കരയില് നിന്ന് കടലിലേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി വരുന്ന അമ്മയെ കണ്ട് ഞാന് ചാടിയെണീറ്റു!
posted by Visala Manaskan @ 1:33 AM
30 Comments
Links to this post
